niczego nie kasuję, bo uzbierałam tutaj kilka fajnych historii i kawałek życia, ale trzeba iść dalej.

morał jest krótki i powszechnie zmiany
o koloryzacji pań decydują pany ;)

żona M.: moim największym sukcesem było obsłużenie Anglika.
ja: moim sprzedanie helikoptera Włochowi, który nie mówił po angielsku!
M.: a moim każda rzecz, którą opchnąłem Chińczykowi.
ja: sprzedać chiński towar Chińczykom to jak lód Eskimosom prawie…
M.: chiński towar Chińczykom w Polsce. po Żydowskiej cenie.

bardzo uprzejma pani w swym bardzo uprzejmym mailu zapomniała jednak napomknąć, że rozmowa odbędzie się w języku angielskim, bo też moi potencjalni pracodawcy z językiem mickiewicza są niespecjalnie zaznajomieni.
po krótkim ataku paniki postanowiłam jednak nie uciekać, mimo, że taka była moja pierwsza myśl. instynkt samozachowawczy działa u mnie bez zarzutu ;)

musiałam nie być aż tak beznadziejna jak być mogłam, ponieważ jutro odbędzie się mój dzień próbny. praca na stanowisku sprzedawca, więc będę musiała być miła, uczynna i uśmiechnięta. zobaczymy jak to będzie.

a tymczasem zamówiłam już miesięczny zapas prozaku ;)

po dramatycznej I turze, z siedzeniem do późnej nocy i (niezdanym) egzaminem na dzień następny nastała tura II. ta w opozycji do swej poprzedniczki przebiegła sprawnie. o 21 wszystko było policzone, popakowane i pojechało do urzędu miasta. kilka minut po 21:30 dostaliśmy sygnał zezwalający na rozejście się do domów.

było miło, była pizza i zjednoczenie wobec wspólnego wroga, którym nie był bynajmniej żaden z kandydatów. zasiadając w komisji wyborczej można poznać ciekawych ludzi.

w moim okręgu, przewagą 116 głosów wygrał Komorowski.

póki co lato w Kato. trzeba złapać pracę, wiatr w żagle i… jak to mówią w counter strike’u GO GO GO!!! :)

ja: jest już?
M.: K. u niego siedzi, ale ponoć zdało tylko 6 osób.
ja: a nie wiesz czy ja zdałam?
M.: nie wiem, ale powinna niedługo wyjść to wszystko nam powie.

kilka minut później drzwi się otwierają…

ja: ?
K.: zdałaś.
ja: yes yes yes! :)
K.: napisałaś najlepiej ze wszystkich.
ja: ŻARTUJESZ?!
K.: 4 dostałaś. jak masz indeks to zaraz idę zrobić wpisy…

kolejnych kilka minut później pojawia się dr K.

ja: dzień dobry :D
dr K.: dzień dobry. a pani to nie czyta treści zadań? jakby pani napisała odpowiedź to by było 4,5…
ja: pod nosem jakby mi pan nie zabrał kartki to może bym i napisała.
dr K.: … ale poza tym to bardzo dobrze.
ja: ha! czyli jednak nie będę miała września :)
dr K.: to ja mogę tę pracę jeszcze przejrzeć…
ja: to ja może przypilnuję swojego wpisu.

w pokoju dr K.

dr K.: to może najpierw zrobimy wpis temu kujonowi ;)
ja: kujonowi? bosz… dawno mnie tak nikt nie nazwał :)
dr K.: ale sprawdźmy czy to pani indeks… tak, kolor włosów nie pozostawia wątpliwości.
ja: ;)
dr K.: przy okazji pooglądam sobie pani oceny… ma pani stypendium?
ja: czy ja wyglądam jak ktoś ze stypendium?
dr K.: no też fakt.
ja: ale kilka 5 też mam. z pierwszego semestru ;)
dr K.: ale teraz też widzę 5, od dr C. pewnie po znajomości?
ja: no dziękuję bardzo! że niby jak jakaś dobra ocena to po znajomości?!
dr K.: nie, no skąd. naprawdę nieźle pani napisała. tylko w drugim zadaniu brakowało mi jeszcze z jednego mądrego zdania.
ja: wygenerowałam tyle mądrych zdań na ile mnie było stać.
dr K.: ale to może i lepiej, bo jeszcze by pani 5 dostała czym by wkurzyła kilka osób.
ja: ano właśnie, poza tym wszyscy by twierdzili, że to po znajomości ;)
dr K.: podając mi indeks proszę bardzo.
ja: dziękuję. i dziękuję, że zdecydował pan odpuścić mi ten obiecany listopad. udanych wakacji :)

no to wakacje! :)

atmosfera luźna, 2 pytania z teorii takie nawet, choć wiedziałam, że na pierwsze odpowiem jednym zdaniem. niby wielokrotnie złożonym, ale jednak jednym.

było też trzecie pytanie, a właściwie zadanie, bo do policzenia. z typu łatwe i chyba wiem o co cho, ale ostatnio się na nim wyłożyłam, a teraz mieliśmy kilka rur więcej.

anyway. zegar ruszył i zaczął odmierzać wyznaczone we wspaniałomyślności dr K. 30 minut (bo spokojnie wystarczyłoby nam 15).
z teorią rozprawiłam się na wstępie, wiedząc, że nie wymyślę nic ponad to co mi od razu przychodzi do głowy. no i zaczęłam liczenie. rozpisałam sobie to ładnie, po kolei i przejrzyście niczym równanie z jedną niewiadomą w podstawówce. i nawet skończyłam przed czasem.

dr K. natomiast robił coś czego nienawidzę z całego serca, a mianowicie chodził po sali i zaglądał ludziom w kartki. na mnie też przyszła kolej. było to już jak (chyba) skończyłam, ale jeszcze przeglądałam pracę, bo a nuż mnie natchnie. dr K. przystanął nade mną i czyta. przeczytał i poszedł. stanął pod tablicą i patrzy na mnie. ja uparcie patrzę w okno. przyszedł znowu. jeszcze raz rzucił okiem na mą kartkę po czym zabrał ją i poszedł, bo:

jeszcze coś pani zmieni i będzie źle.

no i nie wiedziałam co myśleć, bo z jednej strony powyższa sytuacja wróży dobrze, a z drugiej zapowiedział mi, że zdam u niego w listopadzie.

a wyniki miały być dzień później…

ja: ja tylko na chwilkę. chciałam zapytać czy takie zagłębienia mogą być, a kanał dorysuję sobie później.
dr K.: ale dlaczego na chwilę. usiądziemy sobie na spokojnie i zobaczymy co pani tam ma. spieszy się pani gdzieś?
ja: no w zasadzie to chciałam iść do mojego promotora.
dr K.: do promotora? po co?
ja: poznać się. kawy się napić ;)
dr K.: a kto jest pani promotorem?
ja: prof. dr hab. inż. B.
dr K.: o, z prof. B. sam bym się kawy napił :)
…
ja: tu jest kolektor, to są odcinki dochodzące… może tak być?
dr K.: może. jest płytko, ale dobrze.
ja: no to się cieszę, bo pół dnia wczoraj nad tym spędziłam.
dr K.: szczerze mówiąc jeśli ktokolwiek spędza nad tym więcej czasu niż pół dnia to jest to strata czasu.

no i cool. jesteśmy bliżej niż dalej :)

mgr J.: pytań testowych jest 20. część z teorii, część na inteligencję. odpowiedzi na ostatniej stronie…
K.: kto jest inteligentny ten je przepisze?
mgr J.: miałem na myśli miejsce na odpowiedzi. macie 20 minut.

i włączył laptopa :)

An. (szeptem): pewnie siedzi na facebook’u. ;)

z mych osiągnięć wybitnych: dostałam 2 z egzaminu, na którym mnie nawet nie było.
kiedyś pewien mężczyzna stwierdził, że nie jestem tak zdolna żeby zgubić coś z zamkniętej torebki. ciekawe co by teraz powiedział ;)