.

nie wiem czym jest miłość.
nie wiem czy rozpoznałabym miłość gdyby stanęła przede mną nago w centrum miasta i kopnęła mnie w kostkę.

za to jestem całkiem niezła w popadaniu w obsesje.
nic wielkiego, broń boże. takie tam domorosłe niby-przeżycia, czującej niby-ból egzystencjalny, wpędzającej się w mini depresję.
i znów, bez wielkich czynów i fiolki leków zapitych butelką wódki.
po prostu rozkoszne nurzanie się we własnym starannie wykreowanym cierpieniu.
narcyzm i egoizm.